دلم گرفته ، ای همنفس ، پرم شکست تو این قفس

تو این غبار ، تو این سکوت ، چه بیصدا نفس نفس

از این نا مهربونی ها دارم از غصه میمیرم

رفیق روز تنهایی یه روز دستات رو میگیرم

تو این شب گریه میتونی پناه هق هق من باشی

تو ای همزاد همخونه ، چی میشه عاشقم باشی

دوباره من ، دوباره تو ، دوباره عشق ، دوباره ما

دو هم نفس، دو همزبون دو،هم صدا، دوهمسفر

تو ای پایان تنهایی ، پناه آخره من باش

تواین شب مرگی پاییز، بهار باور من باش

بزار با مشرق چشمهات شبم روشن ترین باشه

میخوام آینه خونه، با چشمهات همنشین باشه

رفیق روز تنهایی یه روز دستات رو میگیرم

من تو رو دوست دارم اندازه ی دنیا

دلش میگیره آسمون برای من که تنهام

دوباره قطرهای اشک من میریزه دونه دونه روی  گونه هام

اگه تو نباشی یا ازم جداشی سخته دیگه زندگی برام

چشمهای نجیبت وقتی ازم دورن امیدی ندارم به شبهام

برای دیدنت هر لحظه پریشونم تو بیا قدرم بدون ای همزبونم

منم مجنون اون نگاه پاک تو نگاهم کن

نگاهت قبله گاه این دله منه وجودت مرحمی برای قلبم هست

مطمئن باش وبرو
ضربه ات کاری بود
دل من سخت شکست
وچه زشت
به من و سادگی ام خندیدی
به من وعشقی پاک
که پراز ياد تو بود
وخيالم می گفت تا ابد مال توبودد
وبرو
برو تا راحتتر
تکه های دل خود را آرام سر هم بند زنم

غروب شد خورشید رفت آفتاب گردان به دنبال خورشید می گشت

ناگهان ستاره چشمک زد آ فتاب گردان سرش را پایین انداخت گل ها هرگز خیانت نمی کنند

چقدر سخته تو چشماي کسي که قلبتو بهش دادي و به جاش يه زخم هميشگي به دلت داده ،زل بزني و به جاي اينکه لبريز از نفرت بشي حس کني هنوزم ديوونشي و دوستش داري

چقدر سخته که دلت بخواد سرتو باز به ديواري تکيه بدي که يه بار زير آوار غرورش همه ي

جز سلام نتوني بگي چقدر سخته که وقتي پشتت بهشه دونه هاي اشک گونه تو خيس کنه اما

مجبور باشي بخندي تا نفهمه هنوز  . . .